Podaci o stanovništvu Zrenjanina u prošlosti kriju se u dokumentima različite sadržine, jer se popisi u današnjem smislu nisu vršili. Dostupni podaci potiču iz bečkog arhiva, "Istorije Petrovgrada" od Feliksa Milekera, "Monografije torontalske županije" i arhiva ovdašnjih crkvenih opština. Prvi popis izvršen je neposredno po odlasku Turaka, 1717. godine, kada je u gradu bilo 787 duša. Broj stanovnika, osim u kratkim periodima ratova i epidemija, konstantno je rastao. Osim prirodnim priraštajem, stanovništvo se uglavnom uvećavalo migracijama, i to po pravilu nakon ratnih sukoba u okruženju. Uzrok rasta neretko je bilo i prelivanje stanovnika iz okolnih seoskih naselja u grad.

Nakon odlaska Turaka doseljava se u većoj meri nemački živalj, da bi osamdesetih godina XIX veka bilo izraženo pomđarivanje stanovništva. Krajem 1880. godine izvršen je popis stanovništva Torontalske županije – oblasti u okviru Austrougarske monarhije, sa sedištem u Bečkereku, po kojem je utvrđen broj od 513.861 stanovnika, a  procentualni odnos među narodnostima u Bečkereku u tom je periodu sledeći:
 

Matičarsko zvanje
Matičarsko zvanje u Zrenjaninu osnovano je 1. oktobra 1895. godine, kada je mađarskim zakonom u Banatu zaveden obavezni građanski brak. Do tog vremena sve knjige rođenih, umrlih, verenih i venčanih vodili su sveštenici za pripadnike svojih veroispovesti. Do oslobođenja u Prvom svetskom ratu, 1918. godine, matične knjige su vođene na mađarskom jedziku, potom na srpskom.

U godini u kojoj je u Matičnu knjigu zaveden prvi rođeni, u gradu živi 26.934 stanovnika - Mađara 9.288, Srba 8.090, Nemaca 8.055, Slovaka 423, Rumuna 281, Hrvata 70 i ostalih 727. Nakon Prvog svetskog rata dolazi do većeg odliva mađarskog, a nakon Drugog svetskog rata i nemačkog življa. Odnos se bitno menja u korist srpske narodnosti, čiji broj pripadnika raste usled prirodnog priraštaja i doseljavanja iz ratovima opustošenih područja. Po popisu iz 1931. godine u Velikom Bečkereku živi 32.838 stanovnika - 13.708 Jugoslovena (Srba i Hrvata), 9.189 Mađara, 8.164 Nemaca i 1.777 ostalih. Broj stanovnika u gradu takođe naglo raste i kao posledica odliva seoskog stanovništva. Najveći prirast zabeležen je u periodu 1960-1980. godine, kada grad Zrenjanin beleži i najveći broj stanovnika u svojoj istoriji - 81.327, prema popisu iz 1981. godine.

Izbegla i raseljena lica
U periodu raspada SFRJ i ratnih sukoba na teritoriji Hrvatske, Bosne i Hercegovine, a potom i Kosova, tokom devedesetih godina, ova sredina suočava se s prilivom većeg broja izbeglih i prognanih lica. Prema popisu izbeglih i prognanih lica 2001. godine, koje je sproveo UNHCR u saradnji sa Republičkim komesarijatom za izbeglice, u opštini Zrenjanin registrovano je ukupno 7.196 lica. Prema mestu prethodnog prebivališta, najviše izbeglih i prognanih stiglo je sa područja  BiH – 3757, Hrvatske – 2274, i Kosova – 1265. Ova lica proteklih godina u većini su asimilirana, ili promenila mesto boravka, tako da, prema podacima iz 2007. godine, na području Grada Zrenjanina boravi 850 izbeglih i  970 raseljenih lica.